krytycznie-o-sluzbie-zdrowiaPracodawca jest zobowiązany do wypłaty wynagrodzenia przez pierwsze 33 dni niezdolności pracownika do pracy, a w przypadku, gdy pracownik ten ukończył 55 rok, zakład pracy wypłaca wynagrodzeni przez pierwszych 14 dni od momentu powstania niezdolności do pracy. Wypłata dalszej części należności, z tytułu niezdolności do pracy, realizowana jest przez płatnika składek. W przypadku zakładów pracy, które zatrudniają powyżej 20 osób, płatnikiem składek pozostaje zakład pracy i to on jest obciążony wypłata dalszych kwot. Natomiast w przypadku, gdy zakład pracy zatrudnia poniżej dwudziestu osób, wówczas obowiązek wypłaty przechodzi na Zakład Ubezpieczeń Społecznych, który realizuje wypłatę pieniędzy zgodnie z ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Wypłata pieniędzy pieniędzy tytułu niezdolności do pracy, trwającej powyżej 33 lub 14 dni, nie nazywa się już wynagrodzeniem chorobowym, ale zasiłkiem chorobowym. Wynagrodzenie za czas choroby, podlega opodatkowaniu zgodnie z zasadami Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast nie ulegają potraceniu składki na ubezpieczenie spoęłczne. W przypadku zasiłku chorobowego, podatek zostaje również odliczony, zgodnie z wyżej wspomniana ustawa. Zmienia się jedynie to, że zasiłek chorobowy nie jest liczony jako przychód ze stosunku pracy, ale traktowany jako przychód z pozostałych źródeł.

Leave a Reply

Archiwum
O pracy: